متن روح

«حضور تو »

عشق،
دیگر نامِ کسی نیست.
رودی‌ست
که از درونِ من می‌گذرد
و به دریاچه‌ی تو می‌ریزد.
تو را نمی‌خواهم
برایِ پر کردنِ خلأهایم،
می‌خواهمت
چون در حضورت،
فکر بال می‌گیرد،
روح می‌روید.
اگر نباشی،
آسمان هنوز هست،
اما بی‌رنگ‌تر.
ما دو ستاره‌ایم،
که میانِ فاصله‌ها،
به هم...

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
آمدی بردی دل و جان مرا حالا چرا
آمدی قلب مرا روح مرا بردی چرا
آن که بردی قلب من بود دل به این سنگی چرا..

خیالت
خیالم
چون دو فاخته سبکبال
از مرزهای آسمان عبور می‌کنند
و درونِ شیارهای پنهانِ زمان
به هزار تصویرِ موازی بدل می‌شوند.
هر بال،
دریچه‌ای به جهانی ناشناخته
هر پر،
نقشه‌ای از سرزمین‌های خواب
و ما
در میانِ این تکه‌تکه‌ی بی‌انتها
به شکلِ یک صدا،
یک نور،
یک سایه
یکی...

خیالت
خیالم
چون دو فاخته سبکبال
از مرزهای آسمان عبور می‌کنند
و درونِ شیارهای پنهانِ زمان
به هزار تصویرِ موازی بدل می‌شوند.
هر بال،
دریچه‌ای به جهانی ناشناخته
هر پر،
نقشه‌ای از سرزمین‌های خواب
و ما
در میانِ این تکه‌تکه‌ی بی‌انتها
به شکلِ یک صدا،
یک نور،
یک سایه
یکی...

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
چون می نابی به جام
روح و دلم کرده رام
واژه وحرف و کلام

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
                           #مهردادپورانیان
#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀

در قابِ سپیدِ جان
تصویرِ تو را دیدم
روحم به تپش افتاد
از واکنشِ احساس

میدونی چی واقعا ترسناکه؟ اینکه بخوای یه چیزی رو فراموش کنی، به طور کامل از ذهنت پاکش کنی، اما هیچوقت نمیتونی... همیشه هست و هر جا که بری مثل روح دنبالته...

فقط کسانیکه با نیروی محبت تنبیه شده اند از نیروی آن خبر دارند.
در جستجوی حقیقت حاضرم عزیز‌تر‌‌ین ‌چیز حتی جان خود را فدا سازم.
وقتی انسان روح خود را از دست بدهد،فتح دنیا به چه درد می خورد‌

اشو:

سنگینی تنهایی از نبودن دیگری نیست
سنگینی تنهایی
به خاطر جدایی از خود است،
آنکه دلت برایش تنگ شده،
خودت هستی ...

"اعتماد، ویران‌تر از هر زلزله"

لباسِ دامادی؟
نه مادر!
فقط اندوه
به اندامِ این روح می آید...
«آرمان پرناک»

- ماه گرفتگی روی بدن نشونه چیه؟

+ یعنی جای تاوانیه که برای پاک شدن روح میدی

- به گمانم او خود یک فرشته بود یا مرا این گونه می دید.

چندیست درون من
جنگ بزرگی شکل گرفته است
که طی هر حمله
قسمتی از روحم ویران میشود


خ .نواندیش
۱۴۰۳/۱.س.ش

هجران ڪشنده نیست،
آن بودنِ روح و سرد او ڪه همچون نبودن است
می ڪشد مرا...!

با لبخندی از خواب برمی خیزم
و به آغوش خاک این روز را می پیچم
با هر نفسی  روحم پر می شود از زندگی
صبحت را خوش بخت می خوانم
ای آفتابی که مرا بیدار می کنی

ای کاش
روح بودم و در کالبدتت فرو میرفتم
و هر آوایت را جانانه ستایش میکردم و
گوهر عشق را بر طاق دلت میگذاشتم و
پیوسته ، بر وجود گران بهایت بوسه میزدم.

سگ مست چشمانت مرا لحظه به لحظه میدرد
دندان به دندان روح را میکند از جان می برد

ای بهارِ دلنشین، ای روحِ زندگی
با آمدنت، جهان دوباره زنده شد

عشق توبه قلب من روح تازه دمیده چشمای مجنون من مثل توروندیده

روحم پریشونه ازپریشونی حالت قبل ازمرگم تورومن ندیده بودم ساکت فقط نگوغرورم نذاشت حسم روبگم که بدبسوزه روحم توگوربلرزه تنم

مدت هاست که روح پر احساس خود را  کشته ام و تبر بر دست بر تک تک درخت های امید دلم هجوم برده ام....

هر آنچه دیدم تو بود هر چه شنیدم تو بود

گل در بیابان منم به یاد باران منم

دل از تو خالی نشد خشک از بی آبی نشد

دور از تو بی سامانم پیر از غم هجرانم

روح از تنم خسته شد چون به پرش بسته شد

ای تو روح...

از زمانی که راه رفتن با رکاب عقل را آموختم، همیشه در حد فاصل آگاهی از امری و تحقق آن امر، ترس و اشتیاقی سرشار وجودم را فرا می گرفت. به همین خاطر آشفتگی و تلاطم عجیبی را در این حد فاصل پذیرا می شدم. به قدری با ترس و...

جسم اگر زندانی شود انسان راه چاره ای جویا شده، رهایی حاصل می شود. اما اگر روح خود را محصور در میله های زندان ببیند چه بسا خو گرفته، آن را حقیقتی در حیاتش معنا می کند.