متن دلتنگی

نامه‌ای از دلِ پر بغض و عشق
محبوب دلم عزیز جانم
هر لحظه نبودنت مثل خنجری آرام در قلبم می‌نشیند. هیچ روزی نیست که نامت در ذهنم نچرخد و خاطره‌ی نگاهت در جانم زنده نشود. نگاهت برای من مثل دریچه‌ای به آرامش بود، و آغوشت پناهگاهی که هیچ‌گاه فراموش نمی‌شود....

محبوب قلبم
امروز دوباره نامت در دل من شکوفه زد. هرچند فاصله میان ماست، اما عشق تو مثل نسیمی آرام در جانم جاری‌ست. هر لحظه که چشم‌هایم را می‌بندم، حضورت را نزدیک‌تر حس می‌کنم.

با هر نفس، یاد توست که مرا زنده نگه می‌دارد.

چشم آهویی من
هر صبح که چشم می‌گشایم، نبودنت مثل سایه‌ای آرام اما سنگین بر دلم می‌نشیند. نامت را که در ذهن می‌چرخانم، گویی هزار خاطره زنده می‌شود؛ خاطراتی که هم مرا می‌سوزاند و هم روشن می‌کند.

می‌دانم سکوت میان ما طولانی شده، اما این سکوت برای من تنها خاموشی...

دیدنت رویا شد و بودن کنارت سخت‌تر
دل ز عشق‌ات می‌بَرم، اما به یادت بیشتر

که بی‌نام و نشانِ تو نیرزد
به عمرم یک نفس بیشتر، هیچ

جهان بی‌تو، خراب‌آبادِ وهم است
به جز در سایه‌ی چشمت، اثر هیچ

رنگین‌کمانِ چشمانت نه باران می‌خواهد

نه آسمانِ صاف.

از نگاهت می‌جوشد روشناییِ بی‌نامی

که جهان را بی‌هیچ دلیلی صبح می‌کند.

من ، تنها

در امتداد آن نور قدمی برمی‌دارم

و خیال می‌کنم که شاید یک لحظه

به اندازه‌ی تپشی به تو نزدیک شده‌ام.

چه رویاها که آمدند و تو نیامدی
شبم گذشت و ماه آمد،
تو بر فراز نیامدی
دلم به شوق تو تپید و عمر من به ناز رفت
هزار بار جان رسید به لب و تو نیامدی

شب‌ها به امید صدای قدمت

تا صبح با سایه‌ها حرف می‌زنم

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
سینهء پرسوز
همچو شبم :روز
گُردهء دل قوز

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
         #مهردادپورانیان

#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀
#سه‌گانی

اشکمان را طاقتی نمانده است از ضجه های دردی که ما را در برزخی به درازای عمر در ماتم نشانده است چگونه باز گویم از روزهایی که در هجوم هجری جانگاه که آن را پایانی نیست آه تحملی نمانده است؛ در دل گریستن و به زبان هیچ نگفتن در نارفیقی...

بیا
دنیا نمی‌ارزد
به این پرهیز و این دوری...

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
نیشی درون زخم
                  زخمی به رویِ دل
                                      یک رخ میانِ اَخم

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
                          #مهردادپورانیان
#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀

شبانه در خاموشی
زیر سقف ستارگان
به دوش می گیرم
دلتنگی را
تا می رسم
به شهری
پر از آپارتمان های سنگی
که نامت را
قاب کنم بر پیشانی اش
که من رویا دیده ام
رنج ها کشیده ام
تا شاید با عبور گردباد
فاصله را دور بزنیم
که رگبارهای...

«قدر دوستی را بدان، پیش از آن‌که سکوت، جای گفت‌وگو را بگیرد و دلتنگی، جای حضور را.»

گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

در عشق بازی دلم گل پای هر دیوانه ریخت

تا که او هم گوی آتش را بر این گلخانه ریخت

عشق هیچوقت خاموش نمی‌شود  یک جایی آن لا بلای خاطرات قایم می‌شود زاد و ولد می‌کند زیاد می‌شود

عزیز من
اگر در زندگی ات برای چیزهایی
که دوستشان داری جنگیدی
و به دستشان نیاوردی
ناراحت نباش
چرا که من در این گوشه جهان
تو را دوست دارم
فارغ از همه شکست هایت...
تو را برای آنچه هستی دوست دارم
نه برای آنچه میخواستی باشی

دستاری از شقایق برداشته‌ام
و آن را از خون دلم پر نموده‌ام
می‌خواهم در آن
با هزاران جان
اشکِ انتظار ببارم

"تو ناز می‌کنی "


تو ناز می‌کنی 
و پس از آن، تمامِ شهر 
به بازارِ خیال می‌آید، 
که نازِ تو را بخرد. 

من اما، 
نه در معامله، 
که در گلخانه‌ی عشق، 
نازِ تو را می‌کشم؛ 
چون نرگسِ خسته، 
چون نسترنِ روشن، 
که هر دم در هوای تو می‌شکفد. 

این منطقِ...

«امیدِ وصل»

دست تو گر هوسِ زلفِ مرا دارد، چه باک
ما به دل راهش دهیم، بی‌نیاز از تار و تاک

دست گر به زلفم ره نیافت، عشق در دل می‌رسد
امیدِ وصلِ جان، بی‌خویش در جان می‌رسد

«بزمِ دل»

چشم تو، آتش به جانم زد، کمی پروا بکن
دل به لرزه افتاده‌ام، غوغا بکن

خنده‌ات چون قهوه‌ی شیرین، مرا بی‌خویش کرد
هوش از سرم برده‌ای، تنها مرا شیدا بکن

نازت از حد می‌گذرد، آهسته‌تر پیمانه‌ریز
ساقیِ جانم شدی، با من همین سودا بکن

آخر این بزمِ دل،...

«یادگار عشق»

هر که در آینه‌ی دل نقش رخ یار بماند
در صفای نفسش نغمه‌ی تکرار بماند

گرچه طوفان ببرد برگ و شکوفه زِ بهار
عطر آن باغ به جان تا ابد انگار بماند

هر چه از عشق رسد، ماندنی‌تر زِ جهان
نام او بر لب ما همچو گلزار بماند

بس که این دل در غم تنهایم،آونگ شد
قطره قطره خون دل را، سنگ شد
دنگ دنگ ساعت ذهنم بگفت دل را بکش
جنگ جنگ دل، ز زنجیرش اسیر و منگ شد