شعر

یک پنجره بی اسقامت زیرباران
یک یاکریم خسته ام درگیر باران

گنجشک بازیگوش ِ احساساتی من
حالا اسیرافتاده در زنجیر باران

اتش فشان سینه ام خوابش نمی برد
زیر نوازشهای بی تاثیر باران

می خواستم عادت کنم بر این جدایی
تا که سکوتم را شکست آژیر باران

ازعابران مانده در...

خزان شد و نیامدی
به لب رسیده جان من

نیامدی و بهز دل
گرفته در هوای تو !

گرفته بوی عطر تو
تمام خاطرات من

نشسته روی دامنم
غبار رد پای تو !

پاییز هزار برگ دفتر شده است

باران زده و خاطره ها تر شده است

با طعم انار و یک بغل خرمالو

برخیز که باغ، غرق "آذر" شده است

شهراد میدری

از قافله ی قافیه ها رانده منم
تنها به میان کوچه ها مانده منم

در خانهٔ گرم پدر عشق ، افسوس
تنها غزلی که مانده ،ناخوانده منم

گستره ی گیلان

به کشفِ جاذبه های تنیده در کیهان
بیا به خطه ی"جمشید"، پهنه ی"ایران"

ببین چگونه از انواعِ رنگ مفروش ست
زمین سبزِ شمال اش، به هدیه ی باران

پذیره های درختان وُ کوه وُ دشت وُ دمن
نظیرِ بسترِ "تالش"، پدیده ی "مریان"

شُکوه "انزلی" وُ چهره...

نمازم را قضا کرده تماشا کردنت ای ماه
بماند بین ما این رازها بینی و بین الله!


.

زبون دیدی نگاه سنگی ام را
نپرسیدی دلیل منگی ام را

غروب روزهای جمعه داند
جواب این همه دلتنگی ام را

ای ابتدا و آخر هر قصه و کتاب
رویای سایه پوش هراسان با نقاب
این روزهای بی تو مرا زخم می زند
گاهی بیابه خانه ی خاموشی ام بتاب

ایمان دارم !
دلتنگیها
ندیدنها
و دوریها؛
چون برگهایِ این درختانِ با وقار
می ریزد؛
بر پهندشتِ روزگار....

و قرار ؛
شعری می شود
بر دلهایِ بی قرار....

تمام می شود؛
روزهایِ ناخوش
و حالِ بد...

می دانم !
خوب می دانم؛
در پسِِ این روزهایِ ابری
آفتابی درخشان
چون...

از عمق شب ستاره ای آمد نفس زنان
در موج اشک های من افتاد و جان سپرد
چون چشم آهویی که بر سر چشمه ای رسید
چون قلب آهویی که به سرچشمه ای فسرد

با مرگ او ستاره ی قلبم به سینه سوخت
با مرگ او پرنده ی شعرم ز...

با تناسخی بی نقاب
--شاعرم آفریدی!
مگر آئینه ی خلقتم بودی؟
که ابر شدی وُ،
باریدی،،،
که به جوشم وُ شعر بنویسم!؟
...
باور کن،،،
تکلمی در کَرت های تاکم نیست.
مگر پلکی شراب فرو ریزی!
آنگاه،،،
با من شعری فاصله نمی گیرد!

به تقویم تازه ام،،،
-- امتدادی فرما!...

اگرچه،
در تصویرِ توی قاب-
لبخند می زنم اما،
این شعر؛
اِلِمانی ست از دلتنگی هایم
ادامه ی حُزنی که پایان ندارد
تو،
تنها مضمونِ
عاشقانه های جهان هستی
با دلیل رجعتِ خیالاتم
به تو،
تو!
بهارهای هر ساله ام فرق می کند
با این روزهای لعنتی...
طراوتی نمی بینم...

کیست که از عشق تو عاشق نشود
عشق تو عاشق و معشوقه دل آرام شود

یک قهوه سر میز به یادت قجری
یک عالمه بغض با کمی دربه دری
یاد تو نشسته باز مهمان من است
مدیون منی دست به جیبت ببری

نگاهت چون سونامی کرده ویران
دلم را مثل خرمشهر ایران


به چشمانت بگو من یک اسیرم
کمی دل رحم باشد با اسیران

علی اکبر اسلامیان بیدل خراسانی

گلخنده نمی بینم در چهره ی زیبایت
دیگر ندهد مستی شهد لب مینایت

بگشا گره ابرو ای جذبه ی جادویی
مستانه نگاهم کن بادیده ی شهلایت

محمّدرضا توسّلی

باز مستی ها ز دل آغاز شد
باز کار مرغ دل پرواز شد
نام یارم بر لبم جاری شدو
این دلم آیینه ی اعجاز شد


مصطفی ملکی

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد

دلشوره ی ما بود، دل آرام جهان شد

در اوّل آسایش مان سقف فرو ریخت

هنگام ثمر دادن مان بود خزان شد

زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند

اینجا که رسیدیم همان زخم دهان شد

آنگاه همان زخم، همان کوره...

چشمان تو پر رمزترین حالتِ دنیاست

میلاد تو دل شادترین شادیِ لیلاست

در چشمِ تو نوری بدرخشد همه مهتاب

آن دم که بخندی بنگر ول وله بر پاست

در رأسِ نگاهت همه شب خیمه زنم عشق

لب تر بکنی جانِ دلم عشق مهیاست

با آ جرِ احساس بیا خانه بسازیم...

چه حاجت است به این شیوه دلبری از من؟
تو را که از همه ی جنبه ها سری از من
درخت خشکم و هم صحبت کبوترها
تو هم که خستگی ات رفت، می پری از من
اجاق سردم و بهتر همان که مثل همه
مرا به خود بگذاری و بگذری...

ای دوست بیا لب به لب قند زنیم
دلتنگی خود به صبح پیوند زنیم

معجونِ جنونِ تلخ را سربکشیم
با عشق به آفتاب لبخند زنیم
خیرالهی(دلارام)

این روزها حال و هوایی در سرم نیست !
غیر از خودم دیگر کسی دور و برم نیست!

این روزها آنقدر کافر گشته ام که ....
حتی خدا استغفرالّه ، باورم نیست !

شاید "خدا" می خواست من تنها بمانم
وقتی که"او"هم جان پناه و یاورم نیست!

دیگر هوای عشق...

می روم بی تو از این شهر خیالت راحت
می کنم با همه کس قهر خیالت راحت


تا نیاید به سرم فکر تو حتی حتمآ
میخورم کاسه ای از زهر خیالت راحت

علی اکبر اسلامیان بیدل خراسانی

دل یک شهر را بردی تو با آن طرز لبخندت
حسودی می کنم بر هرکه می بندد گلو بندت


اگر چه دوستت دارم ولی با بغض می گویم
کنار هرکه خوشبختی مبارک باد پیوندت

علی اکبر اسلامیان بیدل خراسانی