شعر

نه به چاهی نه به دام هوسی افتاده
دلم انگار فقط یاد کسی افتاده

غرق یادت شدم ای چشم تو روشن، آنقدر
که به اقیانوس انگار خسی افتاده

از همان روز خداحافظی پاییزی
به دهان غزلم طعم گسی افتاده

آخرین برگم در دست درختی در باد
که اگر زود به...

از میانِ درس هایِ فصل پاییز، این بس ست
رنگ هر کس شد عوض آخر بیفتد بر زمین

هر رهگذری محرم اسرار نگردد
صحرای نمک زار ، چمن زار نگردد

هرجاکه رسیدی رفاقت مکن ای دوست
هر بی سروپا ، یار وفادار نگردد

دلتنگ توام می کنم اقرار به این کار
از بغض من اصرار و از اخم تو انکار

دل کندن تو باعث جان کندن من شد
از من نفسی مانده تو انگار نه انگار

ای ناز تو ویرانگر شب های نیازم
جان بخشی و جانکاه دل انگیز و دل آزار

از...

آخرش گفتی که از اول دلت با من نبود
باز هم شکرش به جا باشد ، صداقت داشتی

پاییز پیام آور ِ بغضی زرد است
یادآوری ِخاطره های درد است
این دغدغه ی همیشه ی آدمهاست
تا آمدنِ بهار دلها سرد است

من نفس های زنی خسته ام از استثمار
قطره ی اشک سرِ گونه ی بی تقصیرم

بغض یک دختر افسرده ام از بی عشقی
غم یک جان به لب آمده از تقدیرم

تمام کوچه های شهرمان را غم گرفته
درون خانه جای همهمه ماتم گرفته

برای ما تمام زندگی رنگ خزان است
زمین از گریه های نو بهارش نم گرفته

کجای زخم های کهنه را محکم ببندیم
که زخم تازه جان از پیکر آدم گرفته

دوایی را برای دردمان پیدا نکردیم
تن...

آمدی در این حوالی، باز هم پیچیده بویت

عطر خوبت می کشاند، قلب را هر لحظه سویت

شعر می گویم آزاد وُ
خُطوطِ دفترمی کِشد مسیرِ متن را...!


حادیسام درویشی

ابر پاره
ماه پاره
چَشم ، پاره پاره
( نگاه از پشتِ میله ها ) .

شعر : حادیسام درویشی

پیچ وُ تابِ موی تو اگر نبود
نوارِ نبضِ شعر
خط ، با امتدادی صاف بود

این همه راه آمده ای که سرت به سنگ بُخورد ؟
دریا
آنقدَر تنهایی که دنبالِ موج راهی شوی...!

شعر : حادیسام درویشی

خواب
اگر می شُد بِدَرَد نخوابم را
لبانِ گاهیِ اُفتاده بَر خاک بود
بوسه هام...

شعر : حادیسام درویشی

دهانت را
به قبولِ دهانم بسپار
تا به ابدیتِ آئینه ها بدچاریم... .

شعر : حادیسام درویشی

این همه دَر
که به درونِ خود ساخته ام
بازی ات / چرا نمی گیرد با من ؟

شعر : حادیسام درویشی

به دست خود شده ام من اسیر و زندانیت
تمام دار و ندارم فدا و ارزانیت
.
به پاگشای تو در شهر از همان دیشب
به صف شدند همه تا شوند قربانیت
.
به رغم حالت آرام و سر به زیرت باز
به هم زده ست جهان را عبور طوفانیت...

من هنوزم دچار چشماتم
چیزی جز تو توو مغزِ پوکم نیست
گرچه اسمت دیگه توو گوشیم و
توو « فِرندای فیس بوکم» نیست

عکستو احمقانه می بوسم
تو که احساسمو نمی فهمی
حسمو وقت ِ دیدن ِ پسری
که نمیشناسمو نمی فهمی

وقتی « لایکش » میوفته رو عکست
بی...

میان آرزوهایم فقط اسم تورا خواندم
بجز تو هر که نزدیکم رسید از پیش خود راندم

تو آن عشقی که هر لحظه بیادت گریه ها کردم
نبودی در کنارم تا ببینی من چه ها کردم

خیالت را نمی خواهم، خودت باید که برگردی
چه بی رحمانه عشقم را ندیدی و...

امشب عروسیشه حواست هست
تنهاترین دامادِ این شهره
ما خیلی بد کردیم در حقش
حق داره که با هردومون قهره

از هم یه دنیا دور بودیمو
تنهاییو انکار می کردیم
این اشتباهو از سر اجبار
با هر نفس تکرار می کردیم

هرچی که باهم بیشتر بودیم
درکمون از همدیگه کمتر...

کاش می شد عشق را در یک غزل تفسیر کرد
کاش می شد عشق را با فال خوش تعبیر کرد

کاش می شد آخر هر قصه را زیبا نوشت
یا برای هر رسیدن چاره ایی تدبیر کرد

کاش حتی یک قفس چون سینه درعالم نبود
کاش می شد عاشقان آزاد...

بامن قدم بزن ؛ غمِ آدینه بگذرد
این روزهای تلخِ نهادینه ؛ بگذرد
با من قدم بزن که دلم عهد کرده است
دور از تو از رفاقتِ آیینه بگذرد
دست مرا بگیر به مِهر و رها مکن
بگذار درکنار تو بی کینه بگذرد
مگذار این دوروزه ی دنیایِ دردخیز
در...

او مدارا کردنش با من شبیه جنگ بود
چشم می بست و دلم تنگ نگاهش می شد هی..

پشت در این خانه کسی نیست، نگردید
تنهایی یک مرده مگر چیز عجیبی ست..