شعر

دردِ دل کن که نماند به دلت دلتنگی
کوه هم در فوران است به آن دل سنگی

آن زن با چشم هایش حرف می زند
آن مرد با شعر هایش
آن سرباز با تفنگ اش ...

اینجاکسی
با لب هایش
حرف نمی زند...!

ویرانه به رودِ سرخِ خون می نگرد
مستانه به چشمان جنون می نگرد
دیریست درون من کسی زندانی ست
این کیست که از من به برون می نگرد؟!

مرغ دل ما را
که به کس رام نگردد

آرام تویی!
دام تویی!
دانه تویی
تو...

محرم آمده یارب عجب غوغاست واویلا
برای شاه خوبان تعزیت برپاست واویلا
برای یا حسین گفتن نیازی بر هیاهو نیست
ببین درخانه دلها عزا برپاست واویلا

گفتی از خاطره ها، اشک من از چشم چکید
سنگ در کوزه نینداز که سرریز شود...

تیغ بران گر به دستت، داد چرخ روزگار
هر چه می خواهی ببر،اما مبر نان کسی

بی پناهم ، هوس برف زمستان نکنید
جنگل سوخته را عاشق باران نکنید

من همان پنجره ماتِ بهم ریخته ام
بدنم را سپر ضربه طوفان نکنید

عاشقی زهر عجیبیست که بر جانم ریخت
با همین درد خوشم قصد به درمان نکنید
من نفس های کسی در نفسِ تنگم هست
باز...

- قلبت:


قلبت پُر است
از ضَرَبانِ دوستت دارم های مکرر،
-- برای من؛
که هرگز به زبان نیاورده ای!


لیلا طیبی(رها)

- عشق:


عشق،
زنی تنهاست در خانه،
که نیمه اش تویی، 
تو که هرگز نیستی وُ،
همیشه با منی!


لیلا طیبی (رها)

- باور کنید:


من،،،
مترسکی هستم،
در جالیزاری دور وُ،
متروک!
کلاغ های لعنتی،
با سُخره ای فجیع
کنارم می نشینند!
و خیره مى شوند،
به دکمه های پیراهنم
که پر از تنهائی ست!
و منقار می کوبند
بر کلاه پوسیده ی من...
آه،،،
اگرچه فارغ از چیستی ام،
خرسندم...

خسرو آواز قرن، شاه بی قرین
شد ز نظر غایب و خلقی پی اش غمین

مرغ سحر، خفته به بستر چرا خموش؟
دلشدگان در عطش بانگ آتشین

فتح جهان کرد بدون سلاح و جنگ
نغمه ی عرش است که جاری است بر زمین

چون که کند لب به ترنم، دوباره...

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد

لب تو میوه ممنوع ولی لب هایم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر
هیچکس، هیچکس اینجا به تو مانند نشد

هر کسی...

از من رمیده ای و من ساده دل هنوز
بی مهری و جفای تو باور نمی کنم

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این
دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید
دیگر چگونه عشق ترا آرزو کنم

دیگر...

به دیدارم بیا هر شب، در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند
دلم تنگ است
بیا ای روشن، ای روشن تر از لبخند
شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها
دلم تنگ است...

درد دارد که کسی ضجه ی محکم بزند
گونه ی مرد نباید همه شب نم بزند

ای همه کار و کسِ این منِ بیچاره مخواه-
بعدِ تو یک نفر از بی کسی اش دم بزند

هر که عاشق شده اینجا نرسیده ست به یار
ماندنت قاعده را کاش که بر...

گفته بودم که چه خواهی بدهم از دل و جان
تو چرا بچه شدی دل به غنیمت بردی...!؟

می رسد فصل بهار و میرود از دل غبار
آسمان رحمی کن و بر خاطرات من نبار

بر من دل خسته که دارم هوای زندگی
گرچه عمرم سرشده در کوچه های انتظار

انتظار دست گرمی که مرا گم کرده است
خاطراتی که به دادم میرسد شب های تار

یاد چشمانی...

آتش زدی قلب مرا من زنده ای جان داده ام
در حسرت آغوش تو ناجور تاوان داده ام

دلا تا میتوانی مهربان باش
زدل همراه ویارمردمان باش
زحقدوکینه و افکار منفی
نما خودراخلاص و شادمان باش
روز وشب بخیر غلامعباس رئیسی
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی می شنوی
روی تو را کاشکی می دیدم
شانه بالا زدنت را
بی قید
و تکان دادن دستت که
مهم نیست زیاد
و تکان دادن سر را که
عجیب!
عاقبت...

تو را سپاس که اینگونه در کنارِ منی
شبیه خوب ترین روزِ روزگارِ منی

شهابِ عشق تو پر زد در آسمانِ دلم
همین خوش است که در قلبِ بی قرار منی

اگر صواب کنم یا اگر گناه کنم
تو در بهشت و جهنّم، نگاه دار منی

نسیمِ بوسه ات از...

او که زیبایی اش امروزِ مرا ساخته است
مثل شب چادر مشکی به سرانداخته است

بوسیدمت با اینکه دیدم در هوایت
پاسخ نداد این بوسه ها را گونه هایت

رفتی و من در تشنگی ترجیح دادم
لیوان آخر را بریزم پشتِ پایت

رفتی و من با چشم هایم پهن کردم
فرشی به زیر قامتِ نا منتهایت

گفتم نرو با خواهش و با گریه زاری
وقتی...