متن غمگین عاشقانه

کاش بودی
تا با تو جان می گرفت
هر صبح
لبخندی که خسته است از نیامدنت
از روزهایی که بدون تو
به پایان می رسد
کاش بودی ...

غیر تو کیست،
که ویران بکند قلب مرا با نگهش.

آن دل که شکست ، دور باید انداخت
من بی تـو همـان دلم ، خـــدا می‌داند

ما،
به امور پرستاری آگاه و خبره گشتیم
هر کسی که نزد ما آمد
زخم خود را با ما التیام بخشید.
مایی که در جان و روحمان
صدها زخم وجود دارد  
کسی نیست که پرستار ما شود.

از غم لیلا چـہ میـבانے
ـבر بستر غمگین و تنها
با خاطرـہ گر نخنـבב
چـہ می‌شوב
ـבر آوار بے کس مانـבـہ
چـہ آمـב بر سر لیلا
از خاطرـہ ها
ـבیوانـہ شـב کوבکے
بلبل زباט
ـבر בل خاڪ بر لیلا
چـہ آمـב پـבیـב
ماבرے نیست
ـבر ویرانـہ ها
خاڪ ریزב بر...

درد دلتنگی دل را،
فقط چشم تو باشد دوا.

این عجب نیست که بر دار کِشَد مژگانت

غم بی تاب پر از گریه چشمان مرا

میگفت کو تا جداییمون
ولی، آخر سرم اومد
من از هرچی که ترسیدم
ببین آخر، سرم اومد
با پاهای خودش میرفت
با چشمای خودم دیدم
که روزای بدم رفت و
روزای بدترم اومد
رفت که رفت که رفت که رفت که رفت
مونده واسم این چشای خیس
قلب من بفهم...

اینکه زندگیم رو تلخ کرده نبودنت نیست،
بودنت در خاطراتمه.

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند!

دستت را به من بده
تو که
پایت را از زندگی ام بیرون نمی کشی

فروپاشی، بی‌رمقی، بی‌احساسی، حسی تهی و پوچی، لبخندی سرد بر پیکر بی‌جانم
انگار تمام کلمات در مقابل وصف دلتنگی ام نسبت به تو صف کشیده‌اند و هیچگاه نمی‌توانم به آرامش برسم...
آری این ارث بی‌رحمانه تو به من است...
دلتنگ تا ابد...

bzahakimi@

بستری، از مِهر می‌خواهد دلم

تا فراموشش شود شب‌های هِجر

سرم را به طاق کوبیدی
ماه ورم کرد
آسمان سیاه پوشید
صدای قهقهه پیچید
ابر
گریست.

سر و

ته

ندارد

دنیایِ

من

بی تو

ای ذوق نفس کشیدن من تو کجایی..؟


ا

آرزو بودی،
محال شدی،
و الان خاطره ای بیش نیستی.
چقدر درد عظیم ایست. آرزوی کسی خاطره شدن.

به تاوان کدامین گناه،
در سیه چشمان تو گم شد دلم.

پشت نگاه زیبایت
دنیای بزرگی ست
که سال های سال دلتنگی ام را
در آنجا گذاشته ام ...

می نشینم با تو درخیالم
با اینکه ترکم کردی
وسوسه هایم راحت نمی گذارند مرا
و تنها کاری که ازدستم بر می آید
می گویم لعنت به منی که خیالت را رها نمیکنم

صاحب این ملک و این مکنت تویی؟
بس خیال خام درسرت پرورده ای

▭ دوست دارم ؛
مثل آهنگ‌های مجید رضوی، آروم و بیصدا، توی خلوت ترین لحظه‌هات جا بگیرم.
مثل حرفای شایع، بی‌پروا و ساده، خودمو بندازم وسط تمام خیال‌هات، بی ترس، بی شک.
مثل بغض قشنگ رستاک، با هر نگاهت دلم بلرزه و شعر بشم ؛ شعر بشم که فقط واسه...

قمارت کردم اما شرط بندی باخت داره!

کاش که تا ذوقی برایم مانده بود می آمدی...