متن احساسات عاشقانه

امشب که میان چشم من بارانیست...



آیا نم باران زده بر خاطر تو...

هر بار که خندیدی...

دیوانه ترم شد دل...

برای
گوشه‌ نشینی ام
جایی
درگوشه ی دلت
داری

به باران دل نبند هرگاه ، دلتنگت شود می بارد..

دلم هوای بارانی می خواهد عشق ورزیدن و ب نفس افتادن..

کدام لحظه بدونِ تو زندگی کردم؟
غمِ قشنگِ من از چشمِ تَر چه می خواهی؟

... و
به نظر من
جمعه
همون دخترِ
مو مشکیِ
دوست داشتنیِ
که اصلا دلگیر نیست فقط داره
دلبری می کنه تا
دوباره نازش خریدار پیدا کنه

آ ی عشق،
دور از منی،
و کف دستم از عطر نارنج تو پر است....

دل دیووانه پسندم...

کرده ارزو امشب...

دو سه بوسه از لبانت...

اشکم کبوترانه
ابری به ناف شب می دوزد
دلتنگی همین است...

تو چه دانی که حال دل من...

بی تو چقدر بارانیست...

شانه میخواد چکار، آن پریشان موی تو...


تا دو دست عاشق من هست، شانه میخواهی چکار...

بعضیا هر روز قلبشونو به یکی اهدا میکنن انگار مرگ مغزی شدن :)

هزار کاکُلی شاد
در چشمان توست
هزار قناری خاموش
در گلوی من
عشق را
ای کاش زبان سخن بود...

با اینکه دلگیرم ازت
الهی الهی دنیا برات بسازه
الهی الهی دلت به غم نبازه...

برشی از ترانه

دلت را بهاری کن دخترم
اسفند با دسته گلی ، زیبا پیشوازمان آمده است
باران پاییزی غم ها را شسته است
برف زمستانی دلها را سفید کرده است
بهار آمده است بخند مادر
دلت سبز شده و لپت قرمزست
بخند مادر ،بوی عطر غنچه ها پیچیده است..
غم رفته و...

لبخند زدی و مو پریشان کردی...



دیوانه که بودم، دیوانه تر کردی...

در پی حادثه آمد که شود جان دلم
و پس از خود ندهد راه به مهمان دلم

قبل از او عقل فقط منبع تصمیمم بود
چشمش آموخت کنم گوش به فرمان دلم

انقلابی چو زن و زندگی و آزادی
شوری انداخت به هر نقطه ی ایران دلم

آمد و پا...

انقدر از هم دور نشین
که وقتِ دلتنگی
و خبر گرفتن با یک زنگ یا پیام
حتمأ مجبور بشین
که دنبال یک بهونه ی
درست و حسابی بگردین..!

من اگه دکتر بودم غروب های جمعه واسه همه بغل تجویز میکردم

زندگی با عشق خوب است،
زندگی بدون عشق فقط گذر زمان است،
اما با عشق ، هر لحظه معنا دارد،
عشق همان نوری است که تاریکی را می شکند،
همان گرمایی که جان را زنده نگه می‌دارد،
قلبی که عاشق باشد، همیشه می تپید،حتی در سخت‌ترین روزها،،،،،،

دوستان بعد از تو می پرسند احوال مرا
من تنی در شعله دارم  یک دل از من جدا

گر نگاهت با دل شوریده ناساز آمده
عشق در جان من از دیرینه با راز آمده

هر نفس در سینه‌ام صد شعله پنهان می‌شود
آتش عشقت مگر با شور و با ساز آمده

تا نشستی در دلم چون ماه در آیینه‌ها
صد هزاران جلوه در چشمم به پرواز آمده

می‌روی...

نیایش

ای عشق، دیگر چاره ای بیندیش که یاهو یاهویت در دعاهایم بدجوری گلویم را زخمی نموده است،