متن امید

ممنونم، منم
در آینه‌ی روزهای خسته،
نامی کوچک،
اما پر از تپشِ سپاس.
منم،
که در سایه‌ی هر غروب،
به روشنایِ هر طلوع،
دست می‌گذارم بر شانه‌ی جهان
و می‌گویم:
ممنونم از بودن،
از رفتن،
از آمدن.
ممنونم، منم
که در سکوتِ شب،
صدایم را به ستاره‌ها می‌سپارم،
تا بدانند...

«ما رودیم، در جستجوی دریا،
و دریا جز در خویشتن ما نیست.
اگر خود را نادیده بگیریم،
موجی بی‌ساحل خواهیم شد.

ارزش قائل شدن برای خویش،
یعنی شنیدن آواز درون،
یعنی باور کنیم که هر انسان
چراغی‌ست در شبِ جهان.

بیایید خود را پاس بداریم،
چونان باغی که بهار را...

هرڪز نفسی
ڪَرم تر از عشق ندیدم

این عشق
همان مرهم درد است ڪہ دیدم ...

‏انسان‌ها به امید زنده‌اند،
اما امیدهایی که بیش از حد طول بکشند
قاتلان بی‌صدا هستند …

‍ آن‌که باورت نکرد
چون تکه‌ی یخ
در دهانِ رودخانه
خاموش شد،
بی‌ردّی،
بی‌نامی.

تو اما ایستادی،
با چشمانی که هنوز
جرقه‌های پنهانِ شب را
در خود نگه داشته‌اند،
با قلبی
که برای خویش می‌تپد،
نه برای سایه‌های دیگران.

عمر،
خطی باریک است
بر شیشه‌ی بخار گرفته،
و تو آموخته‌ای...

آدم هرکاری بخواهد می تواند انجام دهد
آزاد است
می تواند تمام پرندگانی که سر راهش برای پرواز قرار می گیرند را بدون درنظر گرفتن هدف و مقصدشان راهی سفر خودشان کند
اما هر پرنده ای به یک امیدی رو به روی هرانسانی ظاهر می شود
یکی برای نان، یکی...

«پرواز در هوای تو»

با یادِ تو، شکوفه‌ی دل‌ها شکفتنی‌ست
هر لحظه‌ی نگاهِ تو، جان را گرفتنی‌ست

آیینه‌ی حضورِ تو، روشن‌ترین چراغ
هر حرفِ عاشقانه‌ات، در دل نوشتنی‌ست

یک قطره اشک، در دلِ من موج می‌زند
این قطره با تبسّمِ تو، گل شکفتنی‌ست

بی‌تو غروبِ خسته‌ی من رنگِ تیرگی‌ست
با...

در میان نبرد زندگی،
تو،
نقطه‌ی امن منی.

«چراغِ عشق»


به هر نفس که ز نامت ترانه می‌سازم
نسیمِ وصل، به جانم نوید می‌آرندم

و گرچه سایه‌ی هجر است بر سرم سنگین
چراغِ عشق، به شب‌ها نگه می‌دارندم

به شوقِ روی تو ای جان، اگرچه پژمردم
هنوز با غمِ شیرین، به عشق می‌دارندم

به سایه‌ی تو اگر عمرِ...

مرا که از پرده ی شب
به تو پناه می آورم
ببخش...
به زلال آب، به هوهوی بنفشِ
یک شعله
به آواز قفسی
که از گنجشک پُر است
به عاشقانه های فروغ که باد
در گوش دختر همسایه
لب می زد
مرا که اینگونه بی تاب توام
ببخش...
#رویا_سامانی
۲...

🌱وقتی کاری زیبا انجام می‌دهید و هیچ کس متوجه نمی‌شود، غمگین نباشید. زیرا خورشید هر روز صبح منظره زیبایی است و با این حال، بیشتر افراد هنوز در خواب هستند.....

سُر خورد نگاهت، دلِ من شهر به شهر ریخت
آتش به دل افتاد و سراپایِ سحر ریخت

یک شالِ حریر از سرِ شب بر تنم افتاد
چون موجِ نسیم آمد و بر دامنِ مهر ریخت

ویران شد از آن چشمِ تو، ای مایه‌ی آرام
هر خانه‌ی دل، چونکه به یک...

ای نسیم محبت..
بیا،بر کویر ترک خورده
دل خاموشم بورز...
آنجا که، سنگ صبور
محبت بی غروب است.
آنجا ک آغوشش برای
بذر امید باز است.

🌸 هرگز ناامید نباش.
✨ ناامیدی، تیشه بی‌رحمی ست
به جان ریشه شعور و خوشبختی ات.
🌸 پس تا دیر نشده،
بذر جادویی امیدت را بکار،
و معجزه‌هایت را درو کن.

زندگی دیکته ای نیست
که آن را به ما خواهند گفت!
زندگی انشایی است
که تنها باید خودمان بنگاریم؛
زندگی می چرخد…
چه برای آنکه میخندد،
چه برای آنکه میگرید…
زندگی دوختن شادی هاست…
زندگانی هنر هم نفسی با غم هاست…
زندگانی هنر هم سفری با رنج است…
زندگانی یافتن...

غم ها ارزش جنگیدن ندارند!
رهایشان کنید
غم ها آنقدر خسته اند
که با کمترین بی توجهی
از پای در می آیند
برای شادی بغل باز کنید
و با امید زندگی کنید …

گاهی همه‌ی دنیا برام سخت میشه...
اما وقتی می‌شنوم:
«*فَاِنَّ مَعَ الْعُسرِ یُسرا»
«همانا با هر سختی، آسانی است.*»

قلبم پُر از امید می‌شه...

علاقه ی من
ضمانت هزار پیامبر است
برای عشق به آدمی
که دوست داشتن را
در لذت بوسه آموخته ام
و با گفت و گوی امید
از میان تاریکی ها می گذرم
تا در آغوشت به نور برسم

آرزو تویی
رویا تویی، زندگی تویی
نفس تویی
بارون تویی، دریام تویی.
همه چیزمی.

ای عشق!
مرا از یاد مبر
آنگاه که پناهی نمی‌یابی
بر دامن گلدارم سرت را بگذار
تا کمی بیارامی...
ای عشق!
می‌خواهم زندگی کنم آزاد و وحشی!
بسان خروش غریب دریاها
بر شانه‌های آرام ساحل...
ای عشق! مرا از یاد مبر
هنگامیکه معنایت را
از وجودت تهی می‌کنند
و زندگی...

لبه تاریکی هزارنغمه

 دلَم نرمه، ولی می‌فهمه سختی رو
نه از بغض، از یقین می‌خونه وقتی رو
نه دنبالِ نجاتِ خویشه عاشقی
یه فکره، یه مسیر بی‌پناهی رو


 تو نبودی که جهان روشن‌ترم کردی
نورِ بودن، خودش از باورم جاری‌ـه
من تو رو با دلِ خود اشتباه نگرفتم
من خودِ ...

اگر نسیمِ محبت بوزد،
حتی بر کویرِ ترک‌خورده،
زمینِ خاموش،
آغوشی می‌شود برای بذرِ امید.

دست‌های دوست داشتن،
چون بارانِ پنهان،
می‌لغزند میان شکاف‌های خشک،
و ناگاه،
از دلِ سنگ،
شاخه‌ای سبز سر برمی‌آورد.

محبت، خورشیدِ بی‌غروب است،
که بر هر خاکِ فراموش‌شده می‌تابد،
و امید،
همان گلِ سرخی‌ست
که...

بودند کسانی که قبل تر ها در زندگی هاتون نقش داشتند، بعضی ها پر رنگ ترو بعضی ها کم رنگ تر. همانند شب و روز، گاها در روشنایی نقش بازی می کردند و گاها در تاریکی.
آن افراد هم اینگونه اند، حالا نیستند و هرکدام از آنها در گوشه ای...

بی شک خویت شوق پرواز است
دنیا از بهر توست چشمانت را ببند و با پرندگان
به پرواز دربیا
گونه ای که در آسمان سبک بال تر از تو نیست
زمین و زمان به امید تو چشم دوخته اند