متن عاشقانه غمگین

این همه از عشق سخن و گفتم و آخر کارم به کجا رسید
جز آه و حسرت چه رسید به من
فقط خندیدی و گذشتی از کنارم
یک بار نپرسیدی حال خرابم را
این عادی است
ما سوختگان در راه عشقیم و جز عشق راهی نمانده است
ای عاشق دیوانه...

یه سوالِ بی جوابه؛
قفس عاشقِ پرنده َ ست
اگه از قفس رها شه
کی می بازه؟ کی برنده َست؟

در تن اگر شوق نفس هست،
از بودن توست.

عشقت در دل من
همچو موج های دریا
طوفانی ست
یادت همیشه روشن است
مثل فانوس در دل شب

گاهی

به قبرم

سر می زنم،

هنوز

نفس هایت

در آن زندگی می کنند..

در را می گشایم

به کوچه نگاه می کنم

و

دوباره می بندم..

در اتوبوس تنهایی ام

ده ها مسافر نشسته اند،

مقصد همه

آبادی چشمان توست..

این دلم
در زندانِ عشقت
اسیر شده
اما هر بندش
نشانه‌ای‌ست
ازعشق بی‌کرانم.

عشقِ من، مونسِ دلم در این فاصله ها بی‌نهایت دوستت دارم، حتی اگر جهان جدا کند ما را به هزار راه بیراه.

کبوتر عشقت، در آسمان دلم پر می‌زند،
اما هر پرش یادگاری ازتومی ماندبرایم.

نفس‌های من به نفس‌های تو، پیوندی‌ست که هرگز جدا نمی شود حتی با مرگ.

چشمان عاشقم، دریایی از احساس است که هیچ ساحلی جز تو را نمی‌شناسد.

عشقم یادِ تو مثل شعله‌ای سوزان در دل شب،
که حتی مرگ هم نمی‌تونه خاموشش کنه.

کافیست..،
تو لب تر کنی تا جان بسپارم.

تلخ کرده زندگی را،
این نبودن های تو.

تلخ کرده زندگی را،
این نبودن های تو.

چشمانش قصد جانم کرده اند.
جانم فدای قصد او.

قصد جانم کرده اند چشمان او
جانم فدای چشم او.

امان از دلتنگی های نیمه شب،
به گمانم قصد جانم کرده اند.

از پشت شیشه قطار
برای آخرین بار تماشایش کردم
فرصتی برای اشک ریختن نبود
تا بتوانم صورت همچو ماهش را
برای تمام عمر به خاطر بسپارم
قطار سوتی کشید و رفت
و روزهای خوب زندگی
با سوت قطار به پایان رسید

سرکارِ شب، مرورِ خاطراتِ دور
یادِ تو که همیشه توی دل می‌سوزه، پر از شور
عشقِ تو مثل یه شعله در دل شب
که می‌سوزونده، اما نمی‌ذاشت تموم بشه، بی‌حس و بی‌تب

شبی که بی‌تو تنها بودم، مثل کابوس
دور از تو، زندگی‌ام بی‌هدف، بی‌هرگونه پیشرفت
یادِ تو مثل یک...

عشقِ ابدی‌ات توی قلبم همیشه‌ست
مرگ هم نتونسته این حسو از من بگیره، هیچ‌وقت
در خیابونی که بی‌انتها میره
به یادِ تو هر لحظه، گام می‌زنم، بی‌پایان

این خیابون‌ها، مثل زندگی سرد و خالی
اما با یادِ تو، دلگرم و پر از روشنی‌ام
حتی اگر مرگ در دل شب بیاد...

خاکِ خارِ جاده، نشونه‌ی رفتن
اما یادِ تو همیشه می‌مونه، بی‌پایان
در هر گام، در هر لحظه از راه
عشقِ ابدی‌ات، با من همیشه‌ست، همراه

هر سنگ، هر خار، با یادِ تو زیباست
این مسیرِ پر از درد، به عشق تو پر از احساس
حتی وقتی جاده‌ها به بن‌بست می‌رسن...

به ماشین نشستیم، راهِ طولانی
کنار هم، مثل دو قطره‌ی بارانی
هر پیچ و هر خم، خاطره شد از تو
این جاده‌ها به یادِ همیشه بودن تو

با هم، زیر آسمون بی‌پایان
گذر کردیم از شب و از روزای عریان
چشمای من، همیشه دنبالِ تو
در هر جاده، هر کوچه،...