متن ماه

بیا بتاب به من عشق جان من
که بی تو تیره شده آسمان من

بیا که ناز مرا کس نمی خرد
که بسته است درِ این دکان من

نگذار در غیبت ات فرو ریزد
میان هر شب من بامیان من

ندیده ای در عرض نبودنت
چقدر طول کشیده زمان من...

زیبایی ماه باعث تفسیر تو باشد
بر لوح دل من همه تصویر تو باشد

تیر نگاهت ، زد و آتش به دلم کرد
این قلعه ی ممنوعه به تسخیر تو باشد

ای ژاله صفت در دل ابری شده پنهان
باران که شوی سینه به تقطیر تو باشد

سیلاب شد و...

هوا گرگ و میش بود...
خورشید دلتنگ
ماه تنها
و دنیا خسته
تو کجا بودی؟!

نویسنده:کتایون آتاکیشی زاده

منم تنها، تویی تنهاتر از من
منم دریا، تویی دریاتر از من
اگر من ماهم و تو آسمونی
ببین بازم تویی بالاتر از من

ماه در یک شب به زمین می رسد
و دنیا همیشه ...
در یک وضع عادی نمی چرخد
زمان مسدود است
و خواب از چشمانمان پریده است
ماه در یک شب به زمین می رسد
و ما می دانیم ...
که چقدر راه را بی میل آمده ایم
هیچ کس...

کمی کنارم بنشین
من و تو باشیم
بدون حضور مزاحم
ماه باشد
دریا باشد
باران باشد
عشق باشد
دستانت باشد
چشمانت باشد
همین و دیگر هیچ
تو باشی کافیست
بغل کردنت بامن
گرم کردن دستانت بامن
خیره شدن درچشمانت بامن
بوسه از لبانت با من
تو فقط باش
فرهاد خجالتی

ماه م

خورشید را


به که سپرده ای


صیدنظرلطفی

ماه م
سرمست از نگاه تو

به خورشید نسپار مرا

کاش با تو نسبتی داشتم
مثل بهار که با شکوفه پرتقال
بوی خاک که با قطره های باران
یا اندوه که با سکوتِ ماه...
کاش با تو نسبتی داشتم

اگر ماه عطری داشت ،
قطعا بوی تو را می داد ،
اگر شب رنگی بود ،
حتما به سلیقه تو لباس می پوشید ،
اگر چشمکِ ستاره ها صدا داشت ،
شک ندارم تو جایشان حرف می زدی...،
من که به آسمان نرفته ام ، نمی دانم !
در...

هرکسی در آسمان با یک ستاره دلخوش است

عیب من این بود شاید، ماه را می خواستم!!

ارس آرامی

ای ماه
کجایی
که فتادست به حوضم
عکس رخ زیبای دو چشمان سیاهت
حجت اله حبیبی

این فانوسِ روشنِ ماهه،
که تو شب سیاه
روی زمینِ خدا
داره می خونه!

فصل قشنگ زندگی است
لحظه ای که آرام آرام
ماه
نمایان می شود
و ستاره ها چشمک پرانی می کنند
تا نم نم باران
با بوی خوش گلهای بهاری
بر بالهای رنگین پروانه ها
نغمهء وصال بسراید

و بهار
می آید تا که قلبها را
به آغوش عشق
بسپارد
و...

آسمانِ دل من
مهتابی است
و تو
چون ماه
در آن تنهایی...

خواب دیده ام
ماه خود را از بستر شب
به دار آویخته
ناله
ناله می زدم...
از عمق وجود
دستهایم گریبانم را رها نمی کردند
گویا ادامه ی داستان را نمی خواستند
همان دستانی که تو را نداشتن را بلد نشدند.
کاش خواب بود!
کاش سرانجام مرگ ماه بود.

بی بهانه دوستت دارم
همانند ستاره که بی بهانه
برای ماه در آسمان چشمک میزند .
شب خوش

شبها،دفترچه خاطرات زندگی مان هستند...
حرفهای دلمان را می گوییم
ماه می نویسد
ستاره ها گوش میکنند
و خوشا به حال ما که در این جهان،ستاره ها ساقی حرفهایمان هستند

ماه که باشد
آسمان
بوسه هایش را
در فنجان شب
می ریزد و
باران مستانه می رقصد
می بینی
پای عشق که در میان باشد
ابر هم سر پوش می گذارد
بر معاشقه های بنفش...!

ماه، دوستی برای انسانهای تنها است که با آن صحبت کنند.

دوست داشتم ماه باشم
هر شب عبور کنم
از روی پرده
گوشه ی اتاق را روشن کنم
در شب های زمستان
اما هنوز همین درخت پرتقالم
که تنها می توانم حواست را پرت کنم
در مسیر هر روزه ات به سمت کار .

این یاد تو، و من
افسانه ای شده ست
ماه و پلنگ تر...!

ستاره بودی و در شب، به راه تابیدی
همیشه بر سر من، هم چو ماه تابیدی

تو نور عشقُ محبت به قلب من دادی
شبیه روز ، به بخت سیاه تابیدی

تو آرزوی شب و روز و هر دمم هستی
تو آفتاب شدی و در پگاه تابیدی

منم که خیمه...

بدونِ مِهر، یعنی که ماه خواهد مرد
مرگِ عاشق
دو چالِ قبر می خواهد.