طلسمم کرده ای آری، شبیه آدمک برفی پرازفریادتکراری، شبیه آدمک برفی مراازنوتراشیدی، زجنس سردبرف و بعد نمودی پرده برداری ،شبیه آدمک برفی سرش ازمن، تنش ازمن ،نگاه برفی اش از تو میان چاردیواری، شبیه آدمک برفی وجودم برف بارید و زمستان حضورم را نگفتی دوستم داری شبیه آدمک برفی وطفلی...
لبت از جنس شهد ِ پرتقال است شراب بوسه ات نم نم حلال است به زندانم کشد وقتی ببینم ترنج گونه هایت را که چال است تو وقتی با رقیبم جور باشی دلم در ورطه ی جنگ وجدال است تو ای لیلاترین لیلای شعرم نمیدانی که مجنون راچه حال است...
سر قرارم و آهنگ می زند باران به راهِ آمدنت چنگ می زند باران به سقفِ آهنیِ ایستگاهِ تنهایی شبیه هق هقِ آونگ، می زند باران به من که خیسم از این گریه های ابر شده تگرگ می شود و سنگ می زند باران و شالِ آبیِ من لک به...
هر زمان می بینمت از قبل بهتر می شوم فکر کن با هر نگاهت شعری از بر می شوم سنگم و با رود می غلطم به شور دیدنت هرکجا باشی به سمت تو شناور می شوم آشنایم با زبان سنگ و باران و علف شانه هایت را که می بارم...
شد زمستان، عروس جهان، به صد امید بار دیگر به تن کند لباس سپید
تو خلاصه ی تمام دلخوشی های عالمی! همینکه مینشینم و ناز موهایت را میکشم و میبافمشان به مهر؛ همینکه خود ِ خدا هم مینشیندو زُل میزند به این همه دلبرانگی ! همینکه میرقصی و میرقصانیم مستم میکنی؛ بی بوسه بی شراب! بعد تمام دوستت دارم هایمان شعر به شعر واژه...
رها کردی مرا هرچند در آغاز فصلی سرد ولی با خاطرات شاعری عاشق چه خواهی کرد!؟ قدم زد پا به پایم کوچه، هر شب خاطراتت را برای زندگی کردن شدم روحی خیابان گرد مرا بردی کنار چشمه ات، لب تشنه آوردی دلت می خواست از گرمای آغوشت شوم دلسرد برایت...
زمستان آمد و یکبار دیگر موسم دی شد ! نبودی و بدون تو خزان بی عشق ما طی شد ! نمی دانم چه شد که آمدی ، اصلا چرا رفتی؟! نفهمیدم که قلبم در کجا و عاشقت کی شد؟! چه شبهایی که با یاد تو تنهایی به سر کردم پس...
من به دستان تو پل بستم به زیباتر شدن از تو میخواهم از این هم با تو تنهاتر شدن از تو میخواهم خودت را مثل باران از بهار از تو میخواهم قرار روزهای بیقرار هیچکس در من جونم را به تو باور نکرد هیچکس حال من دیوانه را بهتر نکرد...
هوا برفی زمین بسیار سردست معابر خالی از هر هرزه گردست ندارد وحشتی از سوز و سرما گل یخ، بار دیگر غنچه کرد ست
بیهوده نگردید به تکرار در این شهر او طرز نگاهش، بخدا شعبه ندارد...
دلم گرفته از این روزگار بحرانی دلم گرفته خدایا نگو نمی دانی زمین که ارثیه ی اشتباه آدم بود دوباره پر شده از نقشه های شیطانی چقدر مانده که دنیا به آخرش برسد برای دلهره ی ما کجاست پایانی صدای همهمه ی باد هرزه می پیچد درون کوچه ی آباد...
امشب هم از بارون برات میگم هم از طوفان باز عاشقا بی خونه و آواره تو سرمان تقصیر من نیستش اگه سرده هوا اینجا یا خائنای بی وفا راحت توی گرمان من عاشقم ، حتی اگه دل خسته ام هستم حرفات همیشه واسه من شیرینه و زیبان قلبم فقط از...
می نویسم آفتاب اما فقط خود را ببین آفتابم باش و روشن کن تمام این زمین می نویسم روشنای من تویی ای آفتاب یک ستاره کی کند روشن زمین را اینچنین روز ابری در کنار عشق زیبا می شود ابر یک مقدار، و باران و ، توهم اینجا نِشین شب...
چه شیرین بود ایام بی کلاسی من و همسایگان و هم کلاسی کلاس درس و مشق وعشق برپا ولی معنا نداشت این باکلاسی کلاس مدرسه شوری دگرداشت خصوصا زنگ تفریح ، همکلاسی بیاد زنگ انشا زنگ املاو ریاضی نبود معلم و آن بی کلاسی چه رفتن آمدنها بود آسان کجا...
لیلا [به روزهای تنهایی ی لیلا!] تو ،،، آب و هوا و ابرِ باران در من وَ روشنی ی خانه و کاشانه! ای خوب به من کمی بیندیش که سخت دوستت می دارم! تو،،، قوس و قُزح در آسمانهای منی یک لحظه نفس بکش مرا! بر چهره ی من طراوتی...
تنها رفیق من تو این دنیاست پیراهنى که از تو جا مونده پیراهنت هم مثل من تنهاست چشماش رو به جاده وامونده تو باد با یاد تو مى رقصم مى چرخم و از خود رها مى شم پیراهنت هم رقص من مى شه با دامن تو پا به پا مى...
باران اگر باران است باید به موقع ببارد. باید به وقت بغض در شهریور باید به وقت گریه در مُرداد ببارد. به چه کارم می آید باران هنگام که در ترمینال منتظرم هنگام که مسیر خانه را گم کرده ام به چه کارم می آید باران هنگام که دلم آفتاب...
در هر شب زنده داری موهای مشکینم رو به سپیدی گویی از پی هم آغاز می شوند ای خوب دلآرام من آیا این هماره از پی هم آغاز شدن معنی دلتنگی از پس ِدلتنگی نیست !؟
ای شعر برگریزان،اندوه غم گسارم ای پرتقال خوشبو،پاییز ای بهارم خش خش ترین ترانه،خواب خوش شهانه زرد دونده در باد بنشین کمی کنارم نم نم ببار در من نارنجی جهان را باید تو را ببوسم؛راهی جز این ندارم با من بگو دوباره از چشم های خیست هم صحبتم شو پاییز...
صبح آمده و عشق تو در دل دارم شورِ غَزل از چَشم تو در دل دارم لبخند بزن هستیِ من مونسِ جانم من مهرعجیبی به تو در دل دارم ️
اگر چه شک عجیبی به «داشتن» دارم سعادتی ست تو را داشتن که من دارم ! کنار من بِنِشین و بگو چه چاره کنم؟ برای غربت تلخی که در وطن دارم؟ بگو که در دل و دستت چه مرهمی داری برای این همه زخمی که در بدن دارم؟ مرا به...
بغض نمیکنم بیا،ببین که خورده ام زمین حرف نمیزنم تو خود،درد وغم مرا ببین من از تمامِ زندگی،فقط تورا طلب کنم تو باز میروی و من،میشِکَنم فقط همین بغض نمیکنم ولی،حالِ دلم پر از غم است گریه نمیکنم ولی،خیالِ تو مرا کم است چقدر زندگی کنم،تا چون تویی پیدا شود؟!...
ستاره بودی و در شب، به راه تابیدی همیشه بر سر من، هم چو ماه تابیدی تو نور عشقُ محبت به قلب من دادی شبیه روز ، به بخت سیاه تابیدی تو آرزوی شب و روز و هر دمم هستی تو آفتاب شدی و در پگاه تابیدی منم که خیمه...
