ستاره ای شده ای در شبِ خیالِ دلم بیا وُ لحظه به لحظه بشو وَبال دلم وَبال مثل تو بر دل مبارک ست و عزیز نَفَس نَفَس بِرِس از جاده ی شمال دلم
سخت دل دادى به ما و ساده دل برداشتی! دل بریدن هات حکمت داشت،دلبر داشتی
اربعین است و دلم باز هوائی شده است شوروشین است ودلم کرببلایی شده است ازره دور سلامی نمایید به حسین نی نوازید که نی نینوایی شده است عباس رئیسی
غالبا در هر تصادف میرود چیزی ز دست لحظه برخورد چشمت با نگاهم، دل برفت
نشسته ام که برای تو از زمانه بگویم منی که زاده شدم شعر عاشقانه بگویم به غم نشسته چنان باورم که باید از این پس به خنده های خودم بغض شادمانه بگویم برای بی کسی ام بس همین که حرف دلم را نشد برای کسی جز اثاث خانه بگویم بمان،...
دیگر برای ماندنت دیر است، می فهمی؟ این عاشق، از تو سخت دلگیر است، می فهمی؟ یک جای دیگر زندگیِ تازه خواهی کرد اما دلت پیش دلم گیر است، می فهمی؟ آنجا به رویت زندگی هر روز می خندد اینجا کسی از زندگی سیر است، می فهمی؟ یک روز می...
به عقل سر بسپارم دعای خلق این است روا مباد دعایی که عین نفرین است رهایم از هوس دیدن بهشت که عشق طمع بریدن از این سفره های رنگین است اگر چه دین مرا گیسوی رهای تو برد کسی که بنده ی موی تو نیست بی دین است تو هم...
در این فصلی که ماهِ مهر دارد نسیمِ عشق هرجایی وزان است اگر پاییز فصلِ عاشقی هاست چرا نامش زِ بی مهری خزان است؟
برگ برگ میریزد پاییز از قامت شکسته ی من ریشه ام از خاک خیالم بیرون زده و آمده دور گردنم محکم شبیه دشمنی که میخواهد ببوسدم. بیدی شده ام که از هر وزشی تنم میلرزد باید به زمستان هم فرصت بدهم مرا به مرگ نزدیک کند به مرگ نزدیک کند...
پدرم دفتر شعری آورد تکیه بر پشتی داد شعر زیبایی خواند و مرا برد به آرامش زیبای یقین زندگی شاید شعر پدرم بود که خواند
عارفان علم عاشق میشوند بهترین مردم معلم میشوند عشق با دانش متمم میشود هرکه عاشق شد معلم میشود
گلو کندو، لب عنبربو، کمان ابرو، طلا گیسو کجا پیداکنم جادوگری که تا بندد زبانت را میان این شلوغی ها دلم یک بوسه میخواهد بیا غش کن ببوسم غنچه ی لعل لبانت را شبی آرام میگیرم میان تنگ آغوشت و با احساس میبوسم سحرگاهان زبانت را از آن شادم که...
حاجت به اشارات و زبان نیست ، مترسک پیداست که در جسم تو جان نیست ، مترسک با باد به رقص آمده پیراهنت اما در عمق وجودت هیجان نیست، مترسک شب پای زمینی و زمین سفره ی خالی ست این بی هنری، نام و نشان نیست، مترسک تا صبح در...
جمعه ها شرحِ دلم یک غزل کوتاه است که ردیفش همه دلتنگ توام می آید ...!
دور از نوازش های دست مهربانت.. دستان من در انزوای خویش تنهاست بگذار دستت راز دستم را بداند بی هیچ پروایی، که دست عشق با ماست
از مضحکهٔ دشمن تا سرزنش دوست تاوان تو را می دهم، اما به چه قیمت!؟
گاهی وقتا یه صفحه ی گوشی آرزوها رو قاب می گیره. وقتی عکسِ تو رو نشون می ده دنیا بوی شراب می گیره. شکلِ زن های تو مینیاتور، عشوه های خریدنی داری. طعمِ شاتوت داره لبخندت بوسه های چشیدنی داری. تو خیابون مثِ یه آهویی گم شده بینِ بوقِ ماشین...
رفته ام با پا نه، اما با دلم سمت حرم روح من رفته سفر جا مانده اینجا پیکرم قسمتی از خویش را من جا نهادم سال پیش تکه ای از قلب من جا مانده پیش سرورم کاش می شد زندگی را جور دیگر زد رقم تا نباشد ،آن زیارت ،...
عاشق نشدم که بی تو شاعر بشوم در خوردن بغض، بی تو ماهر بشوم لبخند زدی خودت نمیدانستی یک روز به عشق، بی تو کافر بشوم بعد از تو قرار شد بمیرم اما انگار بناست بی تو ظاهر بشوم کابوس ندیده ای که احساس کنی در مرگ چقدر بی تو...
مثل یک تک درخت بی حاصل در کویری همیشه تنهایم جای آنکه بِخُشکم از ریشه زخمی از ضربه های بیجایم مثل گنجشک خسته ای هستم با دو بال شکسته,بی امّید هیچ کس با خبر نشد حتّی که چه آمد به روز پرهایم شیشه ای با تنی ترک خورده آسِمانی بدونِ...
دمادم چک چک باران یک ریز به روی شعر زردم میخورد لیز نمی داند که اشکم می نویسد به عشق دختری با نام پاییز
تو نیستی، اما وقتی به تو فکر می کنم صدای آب را در رگ های خاک می شنوم. گل سرخِ حیاط در آینه ی نگاهم زود به زود می شکفد و آسمان پُر از پروانه و بادبادک می شود. تو نیستی، اما وقتی به تو فکر می کنم دریا نزدیک...
در خانه ى ویران شده ام چشم ترى بود تا در پى ابروى تو صاحبنظرى بود صد بار شکستى دل من را و ندیدى در قلب فرو ریخته جز تو نفرى بود ؟ هیهات که درد دلم از راه شفا رفت چشمان تو معشوق حریف قَدَرى بود تا چشم من...
من دوست دارم از ته دل باجناق را آن گونه که کباب بخواهد سماق را هر طور هست شوهر خواهر زن من است باید به او نشان بدهم اشتیاق را برداشتم قلم که کنم ذکر خیر او او می برد گمان که گرفتم چماق را دعوت به خانه می کنم...
