متن دلتنگی

.
به تو فکر می‌کنم
و این فاصله‌ای‌‌ست که
بر مربع خاکستری خیالم پا دراز کرده
تا سایه‌ای را
                   یواشکی ببوسد.

به تو فکر می ‌کنم
مثل کودکی که بادبادکش را
                                        باد برد،
یا‌ سربازی از جنگ برگشته
تا با اشاره‌ یک شعر بمیرد!

تا تو در آغوشِ من گل نکنی‌،
 این بهار، بهار نمی‌‌شود...

اندوه
تمام عیارم را شکست
هزار تکه
تکه شده ام
منی که تنها
دلخوشی ترانه های بودم
که می آمد و می‌رفت
و حالا
از حضورشان میترسم
این اقرار آهسته ی من است
آیا محرم ناگفته ترین رویا های من بودی ؟
که از حضور تو در آینه
به مقام...

«دکمه‌ی پیراهنش»

آنقدر دل بسته‌ام بر دکمه‌ی پیراهنش
که نفس‌هایم همه در عطر او پنهان شده

فکر آغوشش مرا در خواب هم آرام کرد
هر نفس با یاد او چون نغمه‌ی باران شده

لبخندش چون سحر بر جامه‌ام گل می‌دمد
دل اسیرش تا ابد در حلقه‌ی ایمان شده

منِ افسون شده، لیلا همه دنیای من است
شمع و صهبا و دو دنیا همه لیلای من است

گرچه در دفتر تقدیر و قضا مجنونم
هر که عاقل شده جوینده‌ی جا پای من است

قیس و فرهاد کجا و منِ شوریده کجا
قیس با چوب شکسته کفِ دریای من است...

عاشقانه‌تر بنگریم:
می‌توان
جریان نبض زندگانی را
در دستان پینه‌بسته‌ی پدر
در سینه‌ی صاف مادر
و در نگاه‌های بی‌گناه کودکان شهر
با آبیِ چشمانی عاشقانه
و سبزیِ نگاهی ژرف
به تماشا نشست...

دلم، نازک‌تر از: مینای کاشی

هوایت می‌کنم وقتی نباشی

تو می‌دانی که حالم با تو خوب‌ست

بپا حسّ مرا از هم نپاشی

‌و گریستم،
برای ما که زندگی رو آغاز نکرده
پیر شدیم...

سیلاب چشم من شُست هر کوچه‌ی این خانه را
یک عمر ریختم در دلم بارانِ بی‌بهانه را

دل از کینه‌ها شسته بودم ولی،
غمِ این فراق امانم نداد
تو رفتی و با رفتنت این جهان،
دگر رنگِ مهر و نشانم نداد
ز یادِ تو هر شب به چشمانِ من،
قرارِ نگاهِ جهانم نداد
به یادِ تو هر شب، دلِ بی‌قرار،
دگر فرصتِ شادمانی نداد
شبی در سکوتِ...

هر جا که قدم نهادم آنجا بودی

در سینه‌ی من، همیشه پیدا بودی

«غمِ شیرین»

چه خوش است این غمِ پنهان، که به جانم تو نهادی
که به هر آه، به هر اشک، نفس تازه دادی

نه به شادی، نه به خواب و نه خیالِ گذرا
که به رویای تو، ای عشق، جهان تازه دادی

به نگاهت همه سبزی، به نفس‌ها همه نور...

عشق واقعی نه می تواند در جایی که وجود ندارد پیدا شود
نه می تواند در جایی که وجود دارد انکار شود!

به دوران پیش از اسلام خواهم رفت،
تا بتوانم،
تو را تحمل کنم.




شاعر: #جنگی_حاجی
ترجمه به فارسی: #زانا_کوردستانی

نامت، دلیل وجود عشق است!
اکنون،
من از کجا مولانا را بیاورم
که این اصل اساسی را
به چهل و یکمین سبک عرفان مبدل کند.

هر کاری که می‌کنم
باز به چشم تو نمی‌آید و می‌گویی:
دو دلم در عشق تو!
عیبی ندارد،
خودم دوست دارم
به جای دو دل، هزار دل باشم
تا با هزار دل، دوستت می‌داشتم
تا با هزار دل، برایت جان می‌دادم.

سرگردانم در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر
دربه‌در گوشه‌ به‌ گوشه‌ی این شهرم هنوز،
زیرا،
من نفس با عطر کوچه‌های قدیمی شهر می‌کشم.

با تو باشم،
حتا در کنج قفس -
احساس می‌کنم در بهشت برینم.

دروغ نیست اگر بگویم:
بهار نخواهد آمد،
مگر که نگاه تو بشکفد!

عشق واقعی برای همیشه ماندگار است.

عشق واقعی به سوی تو نمی آید
بلکه باید در درونت باشد.

فقط عشق واقعی می تواند
سختی منتظر بودن را کم کند.
گلچین سرودهای مریم

می گویند عشق واقعی زیباست
می گویند معنای دوستت دارم های واژه هاست
من می گویم عشق واقعی تنها کلمه ای است
که به قلب تو راه دارد
گلچین سروده های مریم

خشکیده بر لبانم لبخند مهربانی..
کز شوق خنده هایش عمریست بیقرارم

هر شب
چشمهای خیسم
سراغ مردی را
خواهند گرفت
که کلماتی را
به یادم آورد
تا پناه ببرم
به روشنایی کاغذی بی خط
که جهان را
از تکلم ترانه هایش
آواز می دهد

🍂 به من آهسته بگو...

به من آهسته بگو،
که هنوز در این جهانِ پُر زخم،
جایی هست برای دوست‌داشتن،
برای نفس‌های گرم،
برای دل‌هایی که از رنج نمی‌رنجد...

به من آهسته بگو،
که عشق هنوز سلام می‌کند،
و کوچه‌ی ما،
با تمامِ خاکِ بدی‌ها،
راهی‌ست به سمتِ روشنی...

من...