متن ستاره

یلدا
تو از عمق شب می آیی
تاریکی از تو جدا نیست
امشب چگونه آغاز می شود ؟
با غروب آفتاب و ظهور تو ؟
یا ظهور تو و غروب آفتاب ؟
تو ستاره ای بر شب تار
زلف سیاه تو شعر بلندی است رها بر همه سو
یلدا
تو...

ستاره بودی و در شب، به راه تابیدی
همیشه بر سر من، هم چو ماه تابیدی

تو نور عشقُ محبت به قلب من دادی
شبیه روز ، به بخت سیاه تابیدی

تو آرزوی شب و روز و هر دمم هستی
تو آفتاب شدی و در پگاه تابیدی

منم که خیمه...

مرا به بزم عاشقانه ات ببر
در این شبی که ماه
با نگاه هر ستاره
جرعه جرعه مست می شود...
پیاله ام شکسته است
تو از شراب چشم خود
دو جرعه قرض می دهی؟

از عمق شب ستاره ای آمد نفس زنان
در موج اشک های من افتاد و جان سپرد
چون چشم آهویی که بر سر چشمه ای رسید
چون قلب آهویی که به سرچشمه ای فسرد

با مرگ او ستاره ی قلبم به سینه سوخت
با مرگ او پرنده ی شعرم ز...

آسمان پیر شده است
و این ستاره های دنباله دار
که از دل شب میگذرند
تنها مشتی آرزوی سوخته
به دنبال میکشند.

ای آسمان من که سراسر ستاره ای
تا صبح می شمارمت اما ندارمت...

فقط نگاه کن
معجزه گاهی دل سپردن است
به ابرهایی که دور سرت می چرخند
و خیال هایی که هی رنگ و بی رنگ می شوند
تا تو
از خیالی نو
معجزه ای جدید بیافرینی
اغوایی تازه
که دلت را بدان بیاویزی.

نگاه کن
معجزه همین است
همین که با...

ای زندگی
تو پرچمِ باشکوهِ حقیقت را
به من سپرده ای تا
عرقِ پیشانی را
به سپیدِ ابرها بزدایم
از خاطراتی که چشمانم را
به دوردست ها فروبسته اند، بگذرم
خسته ام از گذشته ها
ستاره های رخشان پیشِ رو هستند
ای امید! ای ستاره ی من!
بال هایت را...

هدیه ای با ارزش تر تو برای من در دنیا نیست.گلی خوشبوتر از تو در گلستان زندگی در میان گلها نیست.عزیزتر از تو در قلبم هیچکس نیست، باوفاتر از تو هیچ باوفایی نیست.احساسم را به تو تقدیم میکنم ، قلبم را فدای احساس پاکت میکنم.قلبم نام تو را فریاد میزند...

مژگان شجریان:
"امروز خورشیدم، ستاره پر فروغم، چون شهابی در آسمان زندگیم خاموش شد و رفت.
ایکاش مرگ ستاره حقیقت نداشت و آرزوها همیشه رنگ حقیقت می یافت و من نبودم و مرگ ستاره ام را نمیدیدم.
اگرچه او همیشه در دل تاریخ زنده است و جاویدان."

کاش میدانستیم دلبستن
مثل برف نیست که سرد و بی روح باشد
مانند باران نیست که گاهی شدت گیرد
وگاهی چند ماه غیبش بزند
مانند رمل های شنی بیابان ها نیست که
با وزش ناملایمات ارتفاعش کم شود
مانند ماه نیست که یک شب باشد یک شب نباشد
مانند کور...

ستاره ای شده ای در شبِ خیالِ دلم
بیا وُ لحظه به لحظه بشو وَبال دلم

وَبال مثل تو بر دل مبارک ست و عزیز
نَفَس نَفَس بِرِس از جاده ی شمال دلم

لبخند که میزنی

در چال گونه ات

همچون ستاره ای درآسمان

گم می شوم

درخت را به نام برگ
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دل شکفته مرا به نام عشق
عشق را به نام درد
مرا به نام کوچکم صدا بزن

پاییز بعدی آمدی مارا خبر کن
یک عصر بارانی فقط با من به سر کن
هی قهر کن آتش بزن قلب و تنم را
با شیوهء قهرت جهان را در بدر کن
از شهر چشمانم گذشتی واژه پژمرد
غم نامه هایم را ببین بعدا حذر کن
ماه و ستاره مشتری...

به وقت ِشب
آرام باش
من ستاره ها را
میشمارم
خوابت که برد
تا صبح
سیر نگاهت میکنم...

" چشم و چراغ "
سقف آسمان سنگیست
ما راهی به بیرون نداریم
این ستاره ها که مدام چشمک می زنند
شهرهای دوری هستند
که رسیدن به آن ها
یک عمر طول می کشد

...در را بستیم
اما باران
در خانه می بارید...
.
.
.
هر چقدر هم دنیا بد باشد، حتما
حتما
حتما
خدایی خیلی خوب دارد که اینهمه زیبایی را آفریده
اینهمه ستاره
سیاره
سلول
مولکول
زمان
ابدیت
ازلیت
و در هر کدام این همه زیبایی

نمیدانم این همه زشتی چرا...

‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎
عزیزِ لحظه های من...
در یادم که می آیی عطر بهار نارنج
می پیچد در جانم ...
در یاخته های تنِ رنجور و خسته ام
عشق می جوشد...
درخشش صدها ستاره به برقِ نگاهم
نمی رسد دستم به نوشتن می رود
واژه ها به...

اجازه دارم دست وقتتان را بگیرم؟ شما که سرتان بلند است از عشق... شما که با یک گلِ لبخندتان بهار می شوند همه... به من بگویید

باران ببارد و آسمان شب نوشیده باشد
و ابرها مست از خانه بیرون زده باشند
تکلیف ماه چیست؟
ستاره ها یخ های جامی هستند...

رفتن وُ مرگ
پایانِ فُروغِ عشق نیست
ستاره ، سال ها از پسِ مرگ می درخشد...


حادیسام درویشی

تمام شب را با تو
قدم زدم در رویای خویش
تا شاید پیدا کنم راهی را ،
که تو نیز به خواهی بمانی
در کنارم
آنگاه نشینیم
نگاه کنیم آسمان پر از ستاره را
وبیابیم ستاره مان
ونجوا کنیم در گوش هم
ولبخند زنیم
و سپس بدهیم به هم
دست...

هر چه ستاره هست،بر زمین ریخته پاییز...

زنی
که شعاع عاشقانه هایش را
با ستاره ها تقسیم
کرده است٬
به هیچ شکلی رام نخواهد شد ...
مگر با بوسه ای
در دل یک شعر عاشقانه...