متن عاشقانه غمگین

"من هیچ‌ وقت آدم رفتن نبود!
اما در چمدانی که تو برایم بستی؛
بهانه ای برای ماندن نبود...

کمی برای ماندم اصرار کن...
نه آن‌قدر که بمانم،
آن‌قدر که بفهمم، رفتنم
چیزی را از جهانِ تو کم می‌کند...

سلام بر کسانی که،خداحافظی از آنها دشوار است.

ای آرزوی دیده ی منتظر مینا چگونه ای ؟
ای مونس دل منه تنها، بی من چگونه ای؟
اینجا شلوغ است اما صدای پا نمی‌آید
در آن جهان، تنهای تنها بی من چگونه ای؟
دُر است وجود تو و دریاست چشم من
ای دُر جدا مانده ز دریا بی من...

اگر روزهای خوب آمدند و من نبودم به یاد بیاور که صبور و غمگین چقدر برای روزهای خوب منتظر بودم

چرا سهم من از تو،
فقط چشم انتظاری بوده و هست.

خاطرات آن سیه چشمان مستت
بد به جانم کرده ریشه

چقدر دردناک است.
زندگی با هجوم خاطرات کسی که باید باشد و نیست.

قاتل جان من شده
خاطره های چشم تو.

رفت و جا ماند،
خاطرات آن سیه چشمان مستش در دل دیوانه ام.

کجاست آن نغمه‌ی آشنا؟
کبوتر قمری من...
دلم برای صدایش، برای پر زدنش کنار پنجره‌ی اتاقم تنگ شده...
🕊️🏡💔

کبوترِ قمری‌ام...
سه روزست که از پنجره‌ام پر کشیدی
و من، در آغوشِ سکوت،
دلتنگِ پرهای نرمت مانده‌ام.
تمام شب‌ها را
با حسرتِ پروازی که نبود،
گریسته‌ام...

دلم برای آغوشت تنگ است.

از روزِ ازل حــک شــده بر جـــان و دلم

عشق تو و این غم که ز هجرانِ تو است

دلم از جنسِ گلِ یاسـمن است و گلِ ناز

که شده بی تــو شبیهِ گلِ پـژمرده ز غم

با تو شکوفه داد،دل از خاکِ خستگی
باران شدی و ، بردی از این خانه دردها

در موج خستگی ، نفست چاره نجات
چون واژه ای سپید ، به تکرار لحظه ها

در من شکسته بود، همه جا راهِ عاشقی
مانند شاعری که بمیرد ، کنارِ واژه ها

عشقی که...

(نوسان عشق)


گَهی یادِ تو، چون باران بهاری

گَهی عشقت، چو آتش، بی‌قراری

نمی‌دانم چرا این دل، چنین است

گَهی غافل، گَهی در انتظاری

***

گَهی تصویرِ رویت، چون مهِ نو

گَهی نامت، ترانه بر لبِ جو

چه سِرّی دارد این عشقِ نهانم

گَهی پیدا، گَهی پنهان به هر سو...

✨❤️@bzahakimi

دل، به دل بودن و عشق‌ست؛ که زیبا بشود؛
جز وجودِ عطشِ عاطفه زیبا نشویم!
صد ستاره، به دل‌از: چشمکِ احساس، دمد
حیف اگر، محوِ نفس‌های ثریا نشویم!

زندگی می کنم
در جانی
که برای تو می رود.

مرا دوست بدار
مثل جرعه‌های آفتاب
که می پاشد
از دهان خورشید
آه...
چشمانت می دانند
نور
از جسارت سایه‌
در آب و آیینه است
که می شکند

دلم پیـوسته پندارد که می آیی ولی انگار


خیالی بس عبث باشد چنین پندارِ زیبایی

ما با هم نمیرسم
اما
ما به هم میرسیم،
یک روزی و در یک جایی،
خدا کند آن روز با عشق باشد
و
نه بی عشق،
با عشق میتوان دنیایی را ساخت
و
بی عشق میتوان دنیایی را سوخت،
گاهی وقتها یک "حرف" میتواند سرنوشت یک آدم را عوض کند......

عشق چون شرابی سرکش در رگ‌هایم دوید، و من، سرمست این رؤیای پژمرده، به خوابی ابدی فرو رفتم.

چه آمد بر سرِ عشق
علفِ هرز ، پیچکی
پیچیده در دلِ عشاق شد.

همچو عطاران که دل از جمله عالم برده اند



برده ای دانـی تو هم با خود دلم را وای دل؟!