متن عاشقانه غمگین

امید به لبخندِ خورشید
که بیآیی
روزها گذشت
آسمان همچنان بارانیست.

|خیالِ بوسه|
مُدام با خودم فکر می‌کنم؛
اگر چند سالِ قبل دیده بودمَش، چه؟
اگر فقط چندسال زودتر،
به طور اتفاقی با او آشِنا می‌شدم،چه؟
آیا می‌شد که همه چیز تغییر کند؟
می‌شد که به جای یک نفر دیگر،
دل بِبندَد به من؟
چَشم بدوزَد به چَشمانم و آتش درونم...

تاحالا برایت پیش آمده، زندگی کنی ولی زنده نباشی؟
راه بروی بدون آنکه نفس بکشی؟
این منم، بدونِ تو!
یک تنِ سرد و بی روح..
نمیخواهی فکری به حالم بکنی؟

یک روز است که همدیگر را ندیده‌ایم، اما انگار سه پاییز گذشته است.

جدا شد از شاخه
به زمین افتادُ ترک خورد
خون گریست
پُر از غم بود لبخندِ انار
چه کسی گفت به به؟!

تنهایی ام بویِ تورا می‌دهد
نیستیُ من در رویا
قهوه یِ تلخ را
با بوسه یِ شیرینَت مینوشَم.

«جهان بدونِ تو»

رفتی،
و جهان تمام نشد.
نور،هنوز از لای پرده می‌تابد،
چای هنوز بخار دارد،
و من هنوز بلدَم لبخند بزنم.
اما همه‌چیز اندکی ساکت‌تر شده،
مثل موسیقی‌ای که صدایش را کم کرده باشند.
جهان بدونِ تو سرد نیست،
فقط بی‌صداست.
و من در این بی‌صدایی،
خودم را...

مبادا که بگذرد روزگارِ وصل

و من چو خاک شوم، و تو با اشکِ حسرت آیی

نگاه سنگینت
دفن کرد
مرا در جزیره ی چشمانت

چشمܩ شـבه لبریز از آن خاطره‌هایت،
قلبܩ شـבه בلتنگ همان خاطرهایت،
هر لحظه בلܩ می‌تپـב از شوقِ وصالت،
اما چه ڪنܩ؟نیست مرا همـבمی جز خاطره هایت.

בنیای مرا خراب ڪرב...
همانی ڪه בنیای تو را زیبا نشان میـבهـב.
(چشمــانت)

این روزها دلم مثل شهری ویران است.
هیچ‌کس از کوچه‌هایش رد نمی‌شود
جز یاد تو.
گاهی فکر می‌کنم اگر تو نبودی،
چیزی از من می‌ماند؟
یا همین اندک شعله‌ای که هنوز در دلم می‌سوزد
از نگاه تو آمده؟
نمی‌دانم.
فقط می‌دانم تمامِ تاریکی‌ها وقتی به تو فکر می‌کنم
کم‌رنگ می‌شوند....

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت میشود
عکس من با آخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت میشود

میگذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم میشود دنیای تو...
از تمام آنچه باهم داشتیم
یاد من میماند و فردای تو...

قطعه‌ای از تو، در کنارم نبود، اما،

دل، با هر نفس، تو را در خود، زنده نگه می‌دارد…

دل دیوانه پسندم را لاله به لای برگهای پاییز بگذار و بگذر؛
من حتی قطعه‌ای از تو را کنار خود ندارم
لمس خیالت لذتی کوچک و کوتاه ست
میدانی؟!
تو مرا از دلم به دار آویختی!
و من روزهایم را شبیه موهایم می بینم

دریا هم حریفِ این داغ نشد...
انگار تقدیر، قوی‌تر از تمامِ موج‌هاست.
بعد از این همه سال، دیدمت؛ از همان دورِ دور.
قلبم از تپش ایستاد و دریا در چشمانم طوفانی شد.
داغِ دلم تازه شد...
بگو آوارگیِ این عشق را چه کسی می‌فهمد جز ما؟ 🌊💔

غروب جمعه منم بی تو...

در قبر هستم خوابیده به پهلوی راست
گوش چسبانده ام به خاک
منتظر شنیدن گامهایت
فاتحه بهانه است
من هنوز هم بعد از مرگ دوستت دارم

لاف می زنم فراموشت کرده ام
هنوز تکه ای از عشقت را نگه داشته ام
قلبم که درد می گیرد
زیر زبانم می گذارمش

‌
𝗜𝗧 𝗕𝗘𝗖𝗢𝗠𝗘𝗦 𝗪𝗜𝗧𝗛𝗢𝗨𝗧 𝗠𝗘

بی مَنَم میشِه..

دلــم از نــبودنــت پــراســت
هــر روز خــاطراتــم را الــک میکــنم
و جــز دلتنگــی تــو چــــیزی بــرایم نمیــماند نــه تــو آمــدی
نــه فــــرامــوشــی ات
خیــــالی نیســت
مــن هـمـچـون کــوه پــای
نبــودنـت میمــانم
امــا ای کــاش مــیدانستــی
بــی تــو تــمام لحظاتــم
بـه رنــگ پــاییزنــد

باران
چکه چکه بر تن خاکی ام نشست
با این دهان گل گرفته
چگونه بگویم دوستت دارم ؟

قبرم را پهن و عمیق بکنید
یک سنگ مرمر روی سر و پایم بگذارید
و وسطش یک کبوتر نقاشی کنید
تا دنیا بداند به خاطر عشق مُردم

تو که نباشی،
فنجان قهوه‌ام رو به سیاهی می‌رود.
دیگر آن بخارِ بالا‌رونده، زیبا نیست
مهِ غلیظی‌ست
که تصویرت را در خود گم می‌کند.
می‌نشینم کنارِ میزِ خالی،
و به انعکاسِ نور در قاشقِ چای‌خوری خیره می‌مانم.
می‌دانم،
این قهوه تنها قهوه نیست که بدون تو مینوشم،
تو خودِ آن...